Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie over de cookies waarvan deze website gebruik maakt klik hier.
Door verder op deze website te surfen geeft u de toestemming aan Minoc Media Services om cookies te gebruiken. verder gaan
 

Blockchain in België: “Alles is een proof of concept”

Karen Gijsbrechts

 
De blockchain krijgt stilaan meer vorm. Niet langer is de technologie gebonden aan bitcoin, en geleidelijk aan ontpopt het concept zich tot een veelbelovende standaard in de industrie. Maar hoe ziet een enterprise-blockchain er nu uit? En lopen we met z’n allen te hard van stapel?

 

“Wanneer ik lezingen geef over de blockchain, begin ik mijn presentatie altijd met de vraag in welke mate ik het concept van de blockchain nog moet uitleggen aan het publiek. Er is nog geen enkele keer geweest waarbij een uitleg niet nodig was.” Aan het woord is Arnaud Le Hors, blockchain-expert en opensource-fanaticus. We spreken met hem en Belgische ‘blockchain wizard’ Thomas Marckx, medeoprichter van het consultancykantoor TheLedger, in het Brusselse hoofdkantoor van IBM. Zij weten als geen ander welke rol de blockchain zal spelen in de enterprise, en welke vormen de technologie zal aannemen. Niet verrassend begint het gesprek met een kort woordje uitleg.

Wat is de blockchain?

De blockchain is een gedeelde databank die toelaat aan verschillende partijen om met elkaar te interageren op een veilige manier. Transacties, slimme contracten of de gehele reis van een grondstof tot product zijn allen zaken die in een blockchain kunnen worden opgeslagen. Op het meest basale niveau bestaat de databank uit een ketting van blokken, waarbij elk blok één of meerdere van dergelijke transacties inhoudt. Het blok is beveiligd met een digitale handtekening – een hash – en bevat bovendien ook de hash van het blok voor hem. Dat maakt het zo goed als onmogelijk om data in de blockchain te manipuleren: als je het ene blok aanpast, moet ook het volgende blok worden aangepast, en elk blok daarachter.

Belangrijk is ook dat de blockchain draait om een gedecentraliseerde databank. Elke partij in het netwerk beschikt over een gesynchroniseerde kopie van de databank, maar er bestaat geen ‘officiële’, centrale component waarop die versies gebaseerd zijn. De kopieën zijn evenwaardig en vormen samen het geheel van de blockchain. Vandaar zal je vaak ook horen zeggen dat de blockchain fungeert zonder centrale autoriteit: er is geen partij die de controle behoudt over het systeem, die controle zit immers ingebakken als gevolg van het gedistribueerde karakter van de blockchain, en de haast onkraakbare hashes.

 

Het is zo goed als onmogelijk om data in de blockchain te manipuleren: als je het ene blok aanpast, moet ook het volgende blok worden aangepast, en elk blok daarachter.

Na de bitcoin

Zeg je ‘blockchain’, dan denken mensen vaak aan bitcoin. De digitale valuta draait exclusief op de blockchain en hielp de technologie wereldwijd aan naamsbekendheid. Desondanks is de bitcoin slechts een toepassing van de blockchain, en geenszins de enige. Omdat de technologie nog in de kinderschoenen staat, zijn de mogelijkheden op dit moment nog niet helemaal afgebakend en wordt er door verschillende consortia naarstig geëxperimenteerd met verschillende oplossingen. Zelf werkt Le Hors aan een framework dat Hyperledger Fabric wordt genoemd: een agnostisch, opensource-kader dat specifiek werd ontwikkeld met het oog op enterprise-toepassingen. Volgens hem lijkt een professionele toepassing van de blockchain in de verste verte niet op die van bitcoin.

 

Dat is een van de grootste verschillen: bedrijven willen een netwerk om informatie te delen met partners, niet met eender wie.

 

“Het is iets waar we met frameworks zoals Hyperledger Fabric sterk op inzetten. Bedrijven willen de blockchain wel gebruiken, maar willen bijvoorbeeld niet dat de hele wereld hun data kan bekijken, zoals dat bij bitcoin het geval is,” zegt Le Hors. “Dat is een van de grootste verschillen: ze willen een netwerk om informatie te delen met partners, niet met eender wie.”

 

Marckx kan dat beamen. Als blockchain-expert in België richtte hij in 2016 TheLedger mee op; een groep consultants die organisaties bijstaan in de ontwikkeling van blockchaintoepassingen. Ook hij vertelt hoe de open, publieke blockchain waarop bitcoin draait, weinig te bieden heeft voor bedrijven.

“Tegenover dat soort cryptovaluta-netwerken staat de ‘permissioned, private blockchain’. In zo’n netwerk zijn alle partijen genoodzaakt om zich te identificeren, bijvoorbeeld met een eID of je bedrijfsbadge, en kunnen enkel de geautoriseerde deelnemers toegang tot het netwerk. Zo weet je precies met wie je te maken hebt.”

Terugkeer van de centrale autoriteit

Dat lijkt de rode draad te zijn voor het prototype blockchain voor bedrijven: controle. Zo werd er in Hyperledger Fabric recent het idee van ‘kanalen’ geïntroduceerd. Een blockchain-netwerk kan zo bestaan uit verschillende kanalen waaraan verschillende toegangsniveaus kunnen worden toegekend. Zowel concurrenten als klanten kunnen deel uitmaken van zo’n netwerk, aangezien ze slechts de transacties kunnen bekijken die voor hen relevant zijn. Gevoelige informatie, zoals klantengegevens, prijzen, contracten, komen enkel bij de juiste partij terecht.

Dat soort mechanismen maken de blockchain werkbaar voor bedrijven, maar lijken tegelijkertijd tegenstrijdig met een van de meest fundamentele concepten van de technologie: het gebrek aan een centrale autoriteit. Om leden in een blockchain-netwerk te identificeren, en vervolgens de juiste rechten toe te kennen, moet die notie van een centrale autoriteit opnieuw geïntroduceerd worden. “Mensen van de bitcoin-gemeenschap zullen dat inderdaad blasfemisch vinden dat we opnieuw een soort van centralisatie invoeren waar zij absoluut niet mee te maken willen hebben. Maar het is een compromis, en de enterprise-sector denkt doorgaans pragmatischer dan de meesten in die gemeenschap,” meent Le Hors.

 

Bovendien is het belangrijk om niet te vergeten dat de blockchain niet alleen gaat om digitale transacties, maar ook digitale uitwisselingen die corresponderen met fysieke middelen, voegt Marckx toe. “Stel dat ik op het netwerk jou het digitale equivalent van een fiets geef, maar in de echte wereld niet die fiets overhandig. De blockchain zou je waarheidsgetrouw vertellen dat je een fiets hebt gekregen, maar kan niet controleren of dat ook daadwerkelijk gebeurt.” Die discrepanties kunnen worden verholpen door een entiteit die nagaat of de digitale versie van de feiten overeenstemt met de fysieke wereld. Dat noemen ze ook weleens een ‘oracle’, aldus Marckx, en hoeft niet per se een persoon of organisatie te zijn. Internet of Things-toestellen, zoals een tracker, kunnen ook de vergelijking maken tussen de digitale en fysieke wereld.

 

Om leden in een blockchain-netwerk te identificeren, en vervolgens de juiste rechten toe te kennen, moet de notie van een centrale autoriteit opnieuw geïntroduceerd worden.

De blockchain in België

De privéblockchain kan veel mogelijk vormen aannemen, legt Marckx uit, maar uiteindelijk zit de blockchain in België nog in een ‘proof of concept’-fase. Het zijn projecten die de mogelijkheden van de blockchain verkennen, maar voorlopig niet op grote schaal worden geïmplementeerd.

 

In onze contreien werkte Marckx al samen met onderwijsinstellingen, bedrijven en andere organisaties. Zo ziet hij mogelijkheden in het beheren en verdelen van persoonlijke data door middel van de blockchain.  “We werken bij TheLedger bijvoorbeeld aan een Europees prototype van een gedeeld netwerk tussen banken. Zo kunnen persoonlijke data van de consument gedeeld worden, en moet men zich niet meer identificeren tegenover elke afzonderlijke bank. Bovendien krijg je als consument meer controle over welke data je deelt en met wie,” zegt hij. “Op dit moment heb je van die grote silo’s: verschillende diensten die naast elkaar staan – kijk bijvoorbeeld naar diensten als Facebook en Google. Je kan wel eisen dat je data verwijderd worden bij de organisaties waarvan jij niet wilt dat ze informatie over jou bewaren, maar je kan nu nog niet kiezen met wie je die informatie deelt. Met de blockchain word je weer baas over je eigen data.”

 

Met de blockchain word je weer baas over je eigen data.

 

In de toekomst ziet Marckx ook heil in automatische microtransacties op basis van data in de blockchain. Zo zouden gebruikers automatisch een paar eurocent kunnen betalen wanneer ze een online blogpost uitlezen, waardoor er meer geld verdiend kan worden aan content, en minder nood is aan advertentie-opbrengsten. Daarnaast zouden consumenten een compensatie kunnen vragen voor hun data: wanneer een bedrijf toegang wenst tot persoonlijke data in de blockchain, zal die ervoor kunnen betalen.

 

Een andere blockchaintoepassing die TheLedger in België op poten zette, draait om het verifiëren van diploma’s. Belangrijke documenten zoals diploma’s of andere certificaten doen nog te vaak beroep op een velletje papier. Zo’n blaadje heeft geen meerwaarde, zegt Marckx. “Als ik je vertel dat mijn gegevens door een systeemfout bij mijn oude school gewist zijn, maar ik wel een papier heb waarop staat dat ik ben afgestudeerd: wie ga je dan geloven?” De blockchain maakt het mogelijk om zulke documenten onherroepelijk vast te leggen, en makkelijk achteraf te controleren. “Ook al brandt je instelling af, wordt ze gebombardeerd of is de data per ongeluk verwijderd uit een centrale database: in de blockchain blijft de informatie bestaan.”

“We moeten de hype-curve door”

Het valt op hoe beide experten benadrukken hoe jong de technologie is. De meeste projecten wereldwijd bevinden zich nog in een experimentele fase, en veelal bundelen organisaties de krachten om te ontdekken hoe de blockchain optimaal kan worden ingezet. Het is dus nog lang wachten op een sectorwijde standaard of adoptie. Gedeeltelijk is dat te wijten aan het gebrek aan begrip vanuit de sector, hoewel daar wel beweging in komt, volgens Marckx. Ook in België ziet hij dat meer bedrijven stilstaan bij het gebruik van de blockchain.

“Een vraag die klanten me vaak stellen is: ‘Wat met mijn legacy?’” Bedrijven zijn bezorgd dat ze opeens heel hun bestaande infrastructuur moeten omgooien, aldus Marckx. “Wat je moet begrijpen is dat de blockchain gewoon een extra blok in je stack vormt: je hebt nog steeds een front-end, back-end, centrale dataopslag, enzovoort. Waarschijnlijk zullen je eindgebruikers nog niet eens merken dat de blockchain-technologie gebruikt wordt.” De blockchain is dus in meeste gevallen niet meer dan een extra laagje in de bestaande infrastructuur. “Het laagje van waarheid, noem ik dat,” aldus Marckx.

 

Het zijn vooral grotere organisaties die informeren naar de blockchain; kmo’s zijn minder geneigd om te investeren in dat soort innovatie, geeft hij mee. Tegen 2019 verwacht hij echter een tsunami-effect waarbij ‘early adopters’ voor een vloedgolf aan interesse zullen zorgen.

 

Ook Le Hors denkt dat een brede adoptie eraan zit te komen, maar waarschuwt dat we weleens te hard van stapel kunnen lopen. “We moeten de hype-curve nog door,” vertelt hij. “En ik twijfel er niet aan dat we in de toekomst de raarste use-cases zullen zien waarbij mensen de blockchain voor alles proberen in te zetten. Dat is niet ideaal, maar we hebben wel nog veel tijd nodig om toepassingen uit te proberen. Zoals elke technologie zijn er pro’s en contra’s verbonden met de blockchain, net zoals best practices. Het is iets wat we gaandeweg zullen leren.”

 

//www.smartbiz.be/nieuws/168708/hier-zijn-de-10-belangrijkste-trends-2017/

 

Reacties

comments powered by Disqus
 

RECENT NIEUWS